سفره عروس خوبان

سفره عروس خوبان تنها یک روایت تصویری نیست؛ بلکه ترکیبی هم‌زمان از تصویر و شعر است که در کنار هم، روایت یک مجلس عروسی ایرانی را شکل می‌دهند. در این اثر، تصاویر نگارگری و ابیات شعر، به‌صورت هدفمند و متناسب با هر بخش در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند تا روایت، صرفاً دیداری نباشد و معنا از دل کلام نیز منتقل شود.

ایده و طراحی این سفره توسط سید احمد باقریان شکل گرفته و اجرای آن با همکاری خانم ها کدخدازاده و باغجری انجام شده است. در طراحی اثر، از سبک‌ها و عناصر متنوع نگارگری سنتی ایرانی استفاده شده تا فضاهای مختلف یک مراسم عروسی، به‌صورت پیوسته و داستان‌مند به تصویر کشیده شوند.

در این سفره، مجلس عروسی در قالب بخش‌های مختلف یک خانه سنتی روایت می‌شود؛ بانوان خانه ، آقایان خانه ، ضیافت خانه ، مطبخ خانه و در نهایت عروسی خانه.  هر یک از این بخش‌ها، علاوه بر تصویرسازی، با ابیاتی متناسب از منظومه ویس و رامین اثر فخرالدین اسعد گرگانی، شاهنامه فردوسی، غزلیات حافظ و اشعار مولانا و نظامی همراه شده‌اند؛ ابیاتی که به‌صورت انتخاب‌شده و هم‌راستا با مفهوم هر صحنه، در کنار تصاویر قرار گرفته و روایت را کامل می‌کنند.

برای مثال  ابیات مکتوب در قسمت بانوان خانه در زیر ذکر میگردد: 

به شهر اندر سراسر بسته آیین
ز بس پیرایه چون بتخانه چین
زن و مردش نشسته در خورنگاه
خورنگاه از بتان پر اختر و ماه

حضور هم‌زمان شعر و تصویر، باعث شده این اثر صرفاً بازنمایی یک صحنه نباشد، بلکه روایتی چندلایه از یک آیین کهن شکل بگیرد؛ روایتی که تدارک، مشارکت جمعی، عشق و شادی را در بستر فرهنگ ایرانی به نمایش می‌گذارد.

سفره عروس خوبان نه اشاره به عروسی فردی مشخص دارد و نه به زمان خاصی محدود است؛ بلکه بازتابی نمادین و هنری از عروسی‌های سنتی ایرانی‌ست؛ اثری مناسب برای علاقه‌مندان به هنر، شعر فارسی و روایت‌های ریشه‌دار فرهنگی.